Opel Agila miał swoją premierę na salonie genewskim w marcu 2000 r. Pierwsze egzemplarze trafiły do sieci handlowej w dwa miesiące później. Konstrukcyjnie samochód ten jest w znacznym stopniu spokrewniony z Suzuki Wagon R+. Koncern General Motors, właściciel marki Opel, ma bowiem silne powiązania finansowe i organizacyjne z tą japońską firmą. Wykorzystano zatem sprawdzoną koncepcję auta należącego do mało dotychczas znanego na gruncie europejskim segmentu mikrovanów, jego nadwozie i mechanizmy podwozia. Od nowa zaprojektowano natomiast wnętrze kabiny, zastosowano inne silniki, pochodzące z Corsy i nadano karoserii własny, indywidualny styl. 

Prototypy poddano szczegółowym testom na dystansie kilku mln km. Otrzymano w ten sposób niewielki, zwrotny, przestronny i uniwersalny pojazd, łatwy w prowadzeniu i przeznaczony głównie do użytkowania w warunkach miejskich. Jego odbiorcy to osoby w wieku 25-45 lat, prowadzące aktywny tryb życia, liczące się z kosztami eksploatacji samochodu i ceniące jego walory użytkowe.

Nadwozie
Nadwozie Agili charakteryzuje się pudełkowatą sylwetką i kanciastymi kształtami - jest o 24 cm krótsze i o 28 cm wyższe niż Corsy. Współczynnik czołowego oporu powietrza Cx przyjmuje wartość 0,37, powierzchnia czołowa to 2,34 m2. Samonośna struktura karoserii składa się ze sztywnego segmentu pasażerskiego oraz stref kontrolowanego zgniotu: przedniej i tylnej. Tworzą je odpowiednio: progi, obramowania otworów drzwiowych, ramownice dachu i przedniej szyby, tylna poprzeczna belka podpodłogowa, poprzeczna belka u podstawy przegrody czołowej oraz układ podłużnic przednich połączonych poprzeczką i podłoga tylna ze wzmocnieniami. Stalowy szkielet wykonuje się z blach o zmiennej grubości i podwyższonej wytrzymałości. Konstrukcja taka podnosi poziom bezpieczeństwa biernego samochodu, jak również obniża koszty napraw powypadkowych. Skutki uderzeń bocznych łagodzą ochronne kształtowniki w drzwiach. 97% elementów jest poddawanych dwustronnemu ocynkowaniu, profile zamknięte podlegają fabrycznemu zabezpieczeniu antykorozyjnemu, a otwory technologiczne zostają zaślepione. W procesie malowania stosuje się lakiery BASF i EFTEC, spośród dziesięciu dostępnych kolorów 7 to metaliczne. Gwarancja na perforację elementów nadwozia wynosi 12 lat.

Agila mieści cztery osoby. Wąskie słupki oraz znaczne powierzchnie szyb, dostarczanych przez firmę Pilkington, zapewniają dobrą widoczność. Sprzyja jej także wysoka pozycja kierowcy. Duże wykroje drzwi o regularnych kształtach ułatwiają wsiadanie i wysiadanie. Siedzenia tylne znajdują się o ok. 10 cm wyżej niż przednie. Dostęp do bagażnika następuje po otwarciu sięgającej do zderzaka pokrywy, unoszonej na wysokość 180 cm; krawędź ładowania przebiega 655 mm nad nawierzchnią. Zarówno przednie reflektory, w formie trapezu, jak i klinowe światła tylne Opel zamawia w zakładach Valeo.
Wnętrze samochodu zaprojektowano stosownie do wymogów ergonomii. Trójramienna kierownica o średnicy 380 mm i regulowanym położeniu kolumny pochodzi z Astry. W aranżacji zestawu wskaźników zwrócono uwagę na czytelność oznaczeń oraz kontrast skal i cyfr. Informacje o temperaturze zewnętrznej, aktualnej dacie i godzinie są podawane na centralnym wyświetlaczu. Tablica przyrządów jest wykończona dwoma rodzajami tworzywa, o zróżnicowanej barwie (czarna/szara) i fakturze powierzchni; do wyboru są trzy kolory tapicerki. Oprócz głównego, otwartego schowka przed pasażerem w kabinie przewidziano półkę na drobiazgi, kieszenie w drzwiach i oparciach przednich siedzeń, szuflady pod fotelami oraz uchwyty na kubki i butelki. W układzie ogrzewania i wentylacji znajduje się filtr pyłkowy, dmuchawa może funkcjonować z jedną z czterech prędkości pracy. W przypadku zamówienia urządzenia klimatyzacyjnego jego czynnik roboczy nie zawiera freonu. 

Wszyscy czterej jadący mają do dyspozycji trzypunktowe, bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa Autoliv, z przodu wyposażone w pirotechniczne napinacze, ograniczniki siły napięcia taśm oraz regulację wysokości górnego punktu mocowania. Na wszystkich miejscach są również montowane zagłówki, a kierowcę oraz jego towarzysza chronią ponadto pełnowymiarowe poduszki gazowe z hybrydowymi generatorami gazu, o pojemności odpowiednio 60 i 120 dm3. Opcję stanowią zaczepy do instalowania modułowych fotelików dziecięcych systemu Opel Fix, przytrzymywanych pasami i umieszczanych tyłem (w przypadku dzieci w wieku poniżej trzech lat) lub przodem do kierunku jazdy (w przypadku dzieci starszych). Zbiornik paliwa o pojemności 41 dm3 usytuowano pod tylną kanapą. Po wewnętrznej stronie drzwi przewidziano wkładki z materiału pochłaniającego energię, łagodzące obrażenia w razie wypadku. Z kolei podłogę i przegrodę czołową wyłożono piankowym tworzywem absorbującym niepożądane dźwięki, generowane przez silnik i zespoły jezdne. 

Część ładunkowa jest wyścielona wykładziną dywanową i oświetlana. Wzmocnienia punktów mocowania tylnego siedzenia zapobiegają wtargnięciu bagażu do kabiny w przypadku gwałtownego hamowania lub kolizji. Pojemność użyteczną można powiększyć składając w części lub całości siedziska i oparcia symetrycznie dzielonej kanapy. Otrzymuje się wówczas przestrzeń o płaskiej podłodze i wymiarach maksymalnie 1065 x 1115 x 965 mm. Na liście opcji figuruje siatka ochronna umieszczana za fotelami oraz torby i pojemniki na przewożone przedmioty. Ładowność samochodu wynosi 310 kg. 
Agila występuje w trzech wersjach wyposażenia, a wśród elementów wymagających dopłaty są m.in. elektrycznie otwierane szyby, elektrycznie regulowane lusterka zewnętrzne, centralny zamek, skórzane i aluminiowe detale wystroju wnętrza oraz sprzęt audio, instalowany w podwójnej kieszeni w konsoli centralnej (2 x DIN), z dodatkowymi głośnikami.

Silnik i układ przeniesienia napędu
Do napędu Agili są używane dwa silniki benzynowe Opla należące do rodziny Ecotec, a więc konstrukcyjnie silnie zunifikowane, wytwarzane w zakładach w Austrii, stosowane już w Corsie, ale nieco zmodyfikowane: oszczędny, trzycylindrowy, dwunastozaworowy Z10XE o pojemności skokowej 1,0 dm3 i mocy 43 kW oraz dynamiczny, czterocylindrowy, szesnastozaworowy Z12XE, o pojemności 1,2 dm3 i mocy 55 kW. Obydwa montuje się poprzecznie przed osią przednią, w pozycji nachylonej pod kątem 7ˇ50Ő do przodu. Kadłuby odlewa się z żeliwa, głowice ze stopów lekkich. W celu maksymalnej redukcji ciężaru jednostki napędowej zarówno wałki rozrządu, jak i wał korbowy wykonuje się jako drążone; w przypadku tej ostatniej części oznacza to oszczędność 1,6 kg materiału. Dodatkową korzyść stanowi tu szybsza reakcja silnika o mniejszej bezwładności mas wirujących na polecenia kierowcy. W produkcji gniazd łożysk igiełkowych wykorzystano technologię wyciskania z blachy w miejsce odlewania, otrzymując wysoką stabilność wymiarową i dobrą jakość podzespołów. Korbowody, spiekane z pokrywami łożysk, są łamane, a następnie skręcane. Średnia prędkość tłoka przyjmuje wartości 14,7 m/s (1.0) i 13,6 m/s (1.2), a średnie ciśnienie efektywne w cylindrze przy maksimum momentu obrotowego odpowiednio 1098,3 kPa i 1153,4 kPa. Układ chłodzenia Valeo mieści 4,7-4,9 dm3 cieczy. Układ rozrządu, w skład którego wchodzą dwa wałki umieszczone w głowicy (DOHC), napędzane łańcuchem oraz rolkowe popychacze, wyciskane z blachy stalowej (obniżające o 70% straty tarcia) z hydrauliczną regulacją luzu, nie wymaga obsługi. Kolektor dolotowy z tworzywa sztucznego charakteryzuje się niewielkimi oporami przepływu, co skutkuje dobrym napełnieniem komory spalania. 

W obu silnikach Agili zastosowano system wielopunktowego, sekwencyjnego wtrysku paliwa Bosch Motronic ME 1.5.5 Hybrid. Zarządzający jego pracą moduł elektroniczny steruje również zapłonem, realizowanym w każdym z cylindrów przez oddzielną cewkę i świece o zwiększonym odstępie elektrod. Zjawisko niepożądanego spalania stukowego wykrywa odpowiedni czujnik. Mikroprocesor jest montowany bezpośrednio na kadłubie jednostki napędowej, cały układ nie wymaga serwisowania, a jego niezawodność podnosi zredukowana do minimum długość przewodów elektrycznych. Zarówno alternator (14,2 V/70 A, 980 W), jak i rozrusznik dostarcza Bosch, akumulator ma pojemność 44 Ah. Położenie przepustnicy reguluje tzw. elektroniczny pedał przyspieszenia, porównujący prędkość ruchu stopy użytkownika z chwilowym obciążeniem i prędkością obrotową silnika i uaktywniający siłownik elektryczny. Dostawcami urządzenia są firmy Bosch i Hella. Poprawia ono płynność reakcji jednostki napędowej z korzyścią dla poziomu hałaśliwości jej działania. 

Układ smarowania ma pojemność 3 dm3 (1.0) lub 3,5 dm3 (1.2). Filtr oleju z wymiennym wkładem papierowym jest mocowany wprost na kadłubie silnika. Wymiana oleju następuje co 15 tys. km przebiegu. Elektryczna pompa paliwa pracuje pod ciśnieniem 3,8 bara. W układzie wydechowym Bosal znajduje się konwerter katalityczny potrójnego działania współpracujący z dwiema sondami lambda; zawartość w gazach wydechowych NOx dodatkowo obniża instalacja recyrkulacji spalin. Jednostki napędowe Agili spełniają normy toksyczności Euro 4, które będą obowiązywały w Europie od 2005 r. Emisja CO2 waha się od 151 do 156 g/km, poziom hałasu zewnętrznego od 72 do 73 dB(A).

Obydwa silniki przekazują moment obrotowy na koła przednie, za pośrednictwem suchego sprzęgła jednotarczowego i pięcioprzełożeniowej, mechanicznej skrzyni biegów, produkowanej przez Suzuki.

Zawieszenie, układ kierowniczy i hamulcowy
Przednie zawieszenie Agili tworzą kolumny McPhersona, dolne wahacze poprzeczne i sprężyny śrubowe. Nadmiernym przechyłom nadwozia zapobiega stabilizator o średnicy drążka 22 mm. Z tyłu zastosowano sztywną oś prowadzoną na wzdłużnych wahaczach wleczonych, ustaloną poprzecznie przez drążek Panharda i resorowaną na sprężynach śrubowych o dużym skoku - rozwiązanie proste, tanie w produkcji i niezawodne, ale obniżające komfort jazdy i generujące hałas. Zarówno z przodu, jak i z tyłu są montowane amortyzatory gazowe. Konstruktorzy dążyli do zminimalizowania zależności charakterystyki zawieszenia od obciążenia pojazdu. Rozkład mas pomiędzy oś przednią i tylną to 705 (1.2 - 720)/660 kg.

W układzie kierowniczym zdecydowano się na przekładnię zębatkową o przełożeniu 17,6 z elektrycznym urządzeniem wspomagającym sterowanym elektronicznie. Osiągnięto w ten sposób zmniejszenie zużycie paliwa o 2-5% w stosunku do klasycznych rozwiązań hydraulicznych, napędzanych wprost od silnika. Średnica zawracania wynosi 9,95 m, a liczba obrotów kierownicy pomiędzy skrajnymi położeniami - 3,3. Ujemny promień zataczania zwrotnicy ułatwia uzyskanie efektu samopowracalności kół do położenia do jazdy na wprost. Agila odznacza się neutralną charakterystyką prowadzenia z lekką tendencją do podsterowności. Budowa kolumny kierownicy (segment teleskopowy z dwoma łącznikami) utrudnia wniknięcie jej do kabiny w razie wypadku i obniża ryzyko odniesienia obrażeń przez jadących, podobnie, jak zestaw pedałów, łatwo odłączający się od punktów mocowania w przypadku kolizji. W samochodzie standardowo są montowane opony Michelin 155/65 R14, za dopłatą można otrzymać ogumienie 165/60 R14 na obręczach ze stopów lekkich. 

Przy przednich kołach Agili są instalowane hamulce tarczowe o średnicy 247 mm, przy tylnych - bębnowe z samoczynną regulacją luzu, o średnicy 180 mm. Układ zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania ABS stanowi opcję. Dostawcą tych elementów jest Bosch. Agila, miejski mikrovan klasy 3,5 m, jest wytwarzana tylko w Polsce, w fabryce w Gliwicach, uznawanej za jedną z najnowocześniejszych i najlepszych na naszym kontynencie. Jest zbudowana na wzór przodujących pod względem wydajności pracy, efektywności zarządzania i jakości produktów zakładów Opla w Eisenach. Działa od jesieni 1998 r. Powstała w ciągu 22 miesięcy na obszarze 70 ha, kosztem 1 mld DM. Składa się z tłoczni, wydziału montażu nadwozi (spawalni), lakierni i wydziału montażu końcowego. Zatrudnia 3 tys. osób, przeszkolonych w fabrykach Opla na całym świecie. Około 30% podzespołów do produkcji samochodu pochodzi z Polski, Czech i Węgier. W 2000 r. sprzedano w całej Europie 70 tys. egzemplarzy Agili (choć planowano 100 tys.), od stycznia do sierpnia 2001 - 60 tys. sztuk.

Fot. Opel