Konieczność zasilania oraz przesyłania sygnałów do i z silników, mikroprocesorów, czujników i wyłączników towarzyszących urządzeniom, w które są wyposażone samochody dla zapewnienia komfortu i wygody kierowcy i pasażerom, zamienia wiązki przewodów w coś na kształt oplatającej winorośli.
Metoda multipleksowa przesyłania sygnałów staje się zbyt kosztowna w magistralach danych szybkozmiennych (high-speed). W 1998 r. producenci samochodów i dostawcy podzespołów powołali konsorcjum w celu opracowania i wdrożenia metody przesyłania danych typu low-speed, która będzie prostsza i tańsza. Metodzie tej nadano nazwę LIN (Local Interconnect Network - Sieć Powiązań Lokalnych). Będzie stosowana w miejscach takich jak drzwi, siedzenia, otwierany dach, klimatyzacja i czujniki deszczu. Oczekiwane jest powstanie podobnego konsorcjum w Ameryce Północnej. Uczestnikami programu w Europie są: Audi, BMW, DaimlerChrysler, Volvo i Volkswagen oraz Motorola, Delphi, Delco, Denso, Bosch i Volcano. Motorola - czołowy dostawca - ma własną nazwę dla LIN: cyfrowe DNA. Jednym z najefektywniejszych kosztowo elementów metody LIN jest normalizacja. Oznacza to, że uczestnicy programu zaprojektują i wdrożą układy, które będą ze sobą współdziałały. Jak zauważył przedstawiciel DaimlerChrysler w jego firmie dostarczane elementy działają w czterech różnych standardach, co wymaga rozwiązania trudnych i kosztownych problemów inżynierskich. Metoda LIN będzie dwa do trzech razy tańsza od magistrali danych szybkozmiennych. Tak zaoszczędzone pieniądze będzie można przeznaczyć na dodanie do urządzeń jednoukładowych inteligentnych czujników i elementów wykonawczych, w miejsce oddzielnych skrzynek sterujących. Zwiększy to niezawodność diagnostyki i umożliwi przesyłanie danych do innych układów i mikroprocesorów. Na przykład, dane z czujnika deszczu mogą być wykorzystane również przez otwierany dach, okna, wycieraczki i klimatyzację. Metoda LIN pozwala odzyskać kontrolę nad rozmiarami wiązek przewodów, co ma zasadnicze znaczenie dla możliwości stosowania dodatkowego wyposażenia w tak małych przestrzeniach jak drzwi, czy otwierany dach. Metoda LIN jest otwarta, czyli może współdziałać z innymi systemami, takimi jak CAN lub J1850. Metoda LIN to urządzenia, symulacja oraz oprogramowanie sprawdzające i operacyjne. Skraca to czas przygotowania do produkcji. Oprogramowanie opracowane przez szwedzką firmę Volcano może być zainstalowane w elektronicznym urządzeniu sterującym każdego pojazdu.
Metoda multipleksowa przesyłania sygnałów staje się zbyt kosztowna w magistralach danych szybkozmiennych (high-speed). W 1998 r. producenci samochodów i dostawcy podzespołów powołali konsorcjum w celu opracowania i wdrożenia metody przesyłania danych typu low-speed, która będzie prostsza i tańsza. Metodzie tej nadano nazwę LIN (Local Interconnect Network - Sieć Powiązań Lokalnych). Będzie stosowana w miejscach takich jak drzwi, siedzenia, otwierany dach, klimatyzacja i czujniki deszczu. Oczekiwane jest powstanie podobnego konsorcjum w Ameryce Północnej. Uczestnikami programu w Europie są: Audi, BMW, DaimlerChrysler, Volvo i Volkswagen oraz Motorola, Delphi, Delco, Denso, Bosch i Volcano. Motorola - czołowy dostawca - ma własną nazwę dla LIN: cyfrowe DNA.
Jednym z najefektywniejszych kosztowo elementów metody LIN jest normalizacja. Oznacza to, że uczestnicy programu zaprojektują i wdrożą układy, które będą ze sobą współdziałały. Jak zauważył przedstawiciel DaimlerChrysler w jego firmie dostarczane elementy działają w czterech różnych standardach, co wymaga rozwiązania trudnych i kosztownych problemów inżynierskich. Metoda LIN będzie dwa do trzech razy tańsza od magistrali danych szybkozmiennych. Tak zaoszczędzone pieniądze będzie można przeznaczyć na dodanie do urządzeń jednoukładowych inteligentnych czujników i elementów wykonawczych, w miejsce oddzielnych skrzynek sterujących. Zwiększy to niezawodność diagnostyki i umożliwi przesyłanie danych do innych układów i mikroprocesorów. Na przykład, dane z czujnika deszczu mogą być wykorzystane również przez otwierany dach, okna, wycieraczki i klimatyzację. Metoda LIN pozwala odzyskać kontrolę nad rozmiarami wiązek przewodów, co ma zasadnicze znaczenie dla możliwości stosowania dodatkowego wyposażenia w tak małych przestrzeniach jak drzwi, czy otwierany dach. Metoda LIN jest otwarta, czyli może współdziałać z innymi systemami, takimi jak CAN lub J1850. Metoda LIN to urządzenia, symulacja oraz oprogramowanie sprawdzające i operacyjne. Skraca to czas przygotowania do produkcji. Oprogramowanie opracowane przez szwedzką firmę Volcano może być zainstalowane w elektronicznym urządzeniu sterującym każdego pojazdu.