Zaostrzające się normy dotyczące ochrony środowiska wymuszają na producentach pojazdów i producentach materiałów lakierniczych stosowanie nowych, przyjaznych dla środowiska technologii opartych na wyrobach lakierniczych o zmniejszonej zawartości rozpuszczalnika.

Największy postęp jest obserwowany w dziedzinie zastosowania farb proszkowych oraz coraz bardziej popularnych lakierów wodorozcieńczalnych. Technologia lakierów wodorozcieńczalnych umożliwia pracę w systemie o zredukowanej zawartości rozpuszczalników, z zachowaniem jakości.

Główną i istotną zaletą technologii lakierów wodorozcieńczalnych jest to, iż stosowanie jej w warsztatach nie wymaga praktycznie dodatkowych inwestycji, przejście jest całkowicie płynne.

Wśród przyszłych użytkowników istnieją obawy związane z zastosowaniem lakierów wodorozcieńczalnych, np.: czy wymagana jest specjalna kabina lakiernicza oraz pistolety natryskowe, odpowiednie warunki przechowywania produktów, konieczność przestawiania się na nowe technologie. Wysoki poziom techniczny wyposażenia warsztatów lakierniczych, dzięki wykorzystaniu pistoletów natryskowych HVLP, stosowaniu kabin lakierniczych, promienników podczerwieni, destylarek, skutecznie te obawy rozwiewa.

Praca z lakierami wodorozcieńczalnymi może odbywać się w typowych kabinach lakierniczych o pojemności powietrza większej niż 18 000 m3/h i pionowym prądzie powietrza.

Schnięcie lakierów wodorozcieńczalnych bazowych można dodatkowo skrócić przez podwyższenie temperatury w kabinie, zastosowanie dysz powietrza lub promienników czerwieni (fot.). 

Pistolety natryskowe powinny być wykonane ze stali nierdzewnej, co zwiększa ich odporność na korozję.

Dla przygotowania materiału wymagane są opakowania plastikowe lub lakierowane wewnątrz puszki z białej blachy.

Składowanie i przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze +20ˇC, nie mniejszej niż +5oC.

Obróbka pistoletem niskociśnieniowym HVLP w porównaniu z pistoletem konwencjonalnym powoduje oszczędność materiału o min. 15% i znacznie zmniejsza mgłę natryskową.

Dzięki znacznie mniejszej ilości rozpuszczalników organicznych (ok. 8-10%) zastąpionych wodą materiał nie rozpuszcza podłoża.

Skutecznym i prostym sposobem utylizacji odpadów (resztki lakierów, brudna woda po myciu sprzętu) jest metoda koagulacji.

Wytrącone z roztworu wody ciała stałe mogą stanowić tylko 5% objętości. W przypadku tradycyjnych materiałów mielibyśmy do czynienia z dwukrotnie większą ilością zanieczyszczonych rozpuszczalników organicznych.

Odfiltrowane ciała stałe zbiera się i usuwa jak odpady specjalne razem z pozostałymi odpadami lakierniczymi.

Lakiery wodorozcieńczalne zapewniają 95% mniej rozcieńczalnika organicznego przy obróbce lakieru bazowego, 5% mniej - przy czyszczeniu podłoża i 100% mniej - podczas mycia narzędzi po zakończonym lakierowaniu. Dają one znacznie mniej mgły podczas natryskiwania lakieru, mniej oparów.

Przez wiele lat trwały badania i testy lakierów wodnych i obejmowały one nie tylko system mieszania, optymalizację warunków pracy, ale również oszczędność czasu i energii. Porównanie danych dotyczących lakierów nowej generacji z lakierami konwencjonalnymi (tab.) wykazuje ewidentnie zalety tych pierwszych.

Pozytywne opinie na temat lakierów wodorozcieńczalnych, ich wysoka jakość, łatwość w posługiwaniu się oraz ich ekologiczny charakter powodują, że zyskują one coraz więcej zwolenników. n