Ustalenie prawidłowego koloru jest jednym z decydujących kroków roboczych w naprawie lakierniczej pojazdu. Tutaj ponad wszystko liczy się dokładność, ponieważ oko ludzkie jest bardzo krytyczne. Jest ono w stanie dostrzec nawet najmniejsze różnice.

Tylko wtedy, kiedy nie widać różnicy pomiędzy lakierowaniem oryginalnym a naprawczym, klient będzie naprawdę zadowolony. Dlatego też stała poprawa w odnajdywaniu kolorów jest ważnym tematem dla producentów lakierów.
Jako kolor definiujemy kolor, który jest odzwierciedlony przez producenta pojazdu na polakierowanych przez niego blachach. Producent rozdziela te blachy jako próbki poszczególnym producentom lakierów.

W praktyce ten pierwotny kolor można odnaleźć na pojazdach dostarczanych przez producenta w mniej lub bardziej różniących się wariantach. Mówimy wtedy o niuansach lub odcieniach, wariantach danego koloru. Te warianty są przedmiotem uwagi producentów lakierów renowacyjnych oraz lakierników.
Warianty - dla prawidłowego umiejscowienia w palecie kolorów są opisywane w powiązaniu z kolorem pierwotnym. Mówimy wtedy np. o wariancie jaśniejszym, bardziej czerwonym, lub w odcieniach metalicznych - np. drobniejszym.
Sytuacja komplikuje się stale, gdyż coraz więcej producentów pojazdów projektuje ciągle nowe zestawy kolorów. Lakiernik musi więc mieć środki, by szybko i pewnie znaleźć prawidłowe rozwiązanie.

Identyfikacja koloru
Aby odnaleźć prawidłowy odcień, należy najpierw odnaleźć oryginalne oznaczenia koloru w postaci kodu producenta. Jest on z reguły umieszczany na pojeździe w przeznaczonym do tego celu miejscu.
Jeśli mamy odnaleziony prawidłowy kolor, musimy upewnić się, czy w ramach tego koloru mogą wystąpić warianty. Do tego celu służą nam różne rodzaje nośników kolorów.

Lista kolorów i mikrofilmy
Lista ta jest zbiorem kodów kolorów wszystkich odcieni seryjnych i firmowych, wszystkich marek samochodów osobowych i typów pojazdów z całego świata. Zawiera również wiele dodatkowych wskazówek dotyczących odcieni i różnych wariantów.
Mikrofilmy, w formie tradycyjnej drukowanej i na płycie CD, dają przegląd aktualnego stanu receptur.

System przegródek (boksów)
Pojedyncze wzorniki koloru są w odpowiedni sposób nanoszone na karty różnej wielkości i różnego kształtu, które następnie są grupowane do poszczególnych przegródek czy bloczków. Ich segregacja jest bardzo przejrzysta. Dzięki ich konstrukcji możliwa jest aktualizacja przez uzupełnianie odcieni.

Waga i komputer
Bardzo istotne przy doborze kolorów jest połączenie komputerowej bazy receptur, np. na CD, z wagą. Waga może być oddalona od komputera o kilkadziesiąt metrów, co umożliwia wykorzystanie komputera znajdującego się np. w biurze.
Po znalezieniu odpowiedniej receptury w bazie danych i wpisaniu żądanej ilości do namieszania wlewa się odpowiednie, wskazane przez wyświetlacz wagi, ilości poszczególnych składników na zasadzie do zera.
W przypadku przelania zadanej wartości składnika istnieją tzw. funkcje automatycznej korekty, czyli przeliczenie ilości pozostałych składników do osiągnięcia właściwego rezultatu.
Ponadto w trakcie dobarwiania niezbyt dobrze pasującego koloru istnieje możliwość zapisania nowej receptury w banku receptur własnych.
Przez zmniejszenie liczby błędów w czasie mieszania zaoszczędzamy zarówno czas, jak i pieniądze.

Próbki natryskowe
Próbki te służą do kontroli poszczególnych kroków w czasie poprawiania kolorów. Jest to próbka koloru służąca do podejmowania decyzji.
Próbkę natryskową należy wykonywać zgodnie z techniką aplikacji, tzn. tym samym pistoletem lakierniczym, jaki użyjemy do lakierowania, z odpowiedniej odległości i nałożeniu wymaganej liczby przejść.

Wynik
Kolor elementu poddanego lakierowaniu naprawczemu o najwyższej jakości nie powinien różnić się od koloru pojazdu.